Jednostka

Posted on Maj 19, 2013

„Każda orientacja polityczna jest przegniła już w zarodku, bazą dla jednej i drugiej są interesy ekonomiczne, nie zaś ideały. Istnieje tylko jedno lekarstwo na cierpienie świata: indywidualizm. Ponieważ jako jednostka daję wszystko, nie odczuwam potrzeby przyłączania się do któregoś z ruchów”.

Anaïs Nin

Wspaniale jest spotkać kogoś, kto jako jednostka daje wszystko. I nie „odczuwa potrzeby przyłączania się do któregoś z ruchów”. Kogoś jak Nin. Taka jest moja Siostra Gosia, taki jest mój Brat Bartek. Moja Mama jest taka. Monika Kotowicz była taka. To indywidua, wierne swoim ideałom.

Ale na każdym kroku spotyka się też sztuczydła ludzkie. Tak bardzo chcą być indywidualni, że stają się w tym podobni do wszystkich. Tak bardzo chcą być alternatywni, że nagle stają się kroplą w mainstreamie.

I mają do tego pełne prawo, choć wybieram tych, którzy są jak Nin.

Read More

PORTRET

Posted on Maj 5, 2013

Zawsze chcę malować. To odruch atawistyczny. Zaraz cię namaluję.  Kiedy będę malowała twoją twarz, będę mogła się do niej nachylić. Bezwstydnie. Na początek wygładzić ją ręką.

Kiedy będę malować twoje dłonie, w których słyszę nokturny, a które zupełnie do ciebie nie pasują, będę mogła intensywnie myśleć o tym, że te ręce są ze mną.

Farby i pędzle. Albo ołówek. Kartka. Jedyna droga przezwoicie nieprzyzwoita. Stoję przed sztalugą naga.

Kiedy jesteś taki namalowany, dopieszczam cię. Każde załamanie skóry. Robię to tak długo, aż zepsuję. Aż nadam twojemu spojrzeniu wyraz, który mówi: daj spokój.

Wtedy kończę. Jesteś bezbronny na tej kartce. Płaski, ograniczony. Ale jaki byłbyś w słowach? Jeszcze mniej prawdziwy. Słowa są od A do Z. A Ty jesteś między Z i A. Dlatego nie piszę o tobie, bo tego co robię teraz, nie można nazwać pisanie, nawet nie próbuję. Namaluję cię.

Read More

Wdepnąć w tajemnicę

Posted on Maj 5, 2013

„Jestem kobietą przyszłości i dlatego niezrozumianą dzisiaj. Niektórzy krytycy dostają ataku furii w obliczu tajemnicy. Tajemnica jest po prostu mrocznym zakątkiem niezbadanego świata i możemy nieoczekiwanie wdepnąć w jej znaczenie”. Anaïs Nin

Można być niezrozumianym – to nawet zabawne. Zabawne, że wokół swojej osoby wznosisz mur, który sprawia, że ktoś patrzy na ciebie drażliwie, że prowokujesz go łagodnością, mylisz słodyczą, a on czuje, że coś tam za murem tkwi, nęci, przyciąga.

Ten mur nie oddziela nas od innych – jest kawałkiem nas.

Read More

Nie

Posted on Maj 4, 2013

Nie siadaj obok mnie. Nigdy.

„Czasami zmysły potrafią się wzburzyć od zwykłego dotknięcia ręki”, jak pisała Anais Nin.

Read More

Ty

Posted on Maj 3, 2013

„W deszczowej kropelce – ty,
W radosnej udręce – ty, ty, ty”…

A. Osiecka

Najpiękniejszą porą wiosennego dnia – jest burza. Ty jesteś w burzy. Jej piorunem, jej błyskiem, jej dzikością. Ty jesteś we mnie. Jak burza…

Read More